NL

Rapo was dolblij met zijn nieuwe transformatiemachine. Hij had er al een tijd op zitten wachten en nu werd het ding eindelijk afgeleverd aan zijn huis. Rapo nam de doos met de onderdelen mee naar binnen en zette hem op tafel. Er zaten twee grote metalen platen in, een smalle lamp en een soort vreemd laserapparaat. Rapo nam de handleiding door en begon de onderdelen één voor één aan elkaar vast te maken. ''Ziezo'' zei hij toen hij eindelijk klaar was met bouwen, ''ik geloof dat ik hem goed in elkaar heb gezet'' Vóór hem stond een soort metalen cilinder met een rechthoekig, verticaal gat dat als een deur diende. Bovenop de cilinder waren de laser en twee antennes gekoppeld, met daaraanvast de lamp. Rapo stapte op de deur af en keek naar een draaiknop die ernaast zat. Er stonden silhouetten van allerlei dieren op afgebeeld -- Een tijger, een slang, een wolf, een haas, een vogel; waarvan Rapo niet zeker wist of het een ooievaar was of een lepelaar; en tot slot een krokodil. Rapo had er altijd al van gedroomd een wolf te zijn, dus draaide hij de knop naar het wolvensilhouette toe. Toen stapte hij de machine in en zette hem aan. De deur sloeg dicht en terwijl Rapo binnen op zijn transformatie wachtte, probeerde hij zich voor te stellen wat hij allemaal met zijn nieuwe vorm kon doen. Rennen door de bossen, jagen in het maanlicht, slapen in een zelfgemaakt hol, weggestopt achter een dikke laag sneeuw... Daar begon de machine herrie te maken, en Rapo voelde dat zijn lichaam begon te veranderen! Hij kreeg een staart, en langere, spitsere oren... Toen zag hij een flits, en hij viel flauw. Toen Rapo weer wakker werd, lag hij op een bed in een ijskoude kamer. Hij kwam overeind en keek naar zijn handen, die er anders uitzagen... maar ook anders dan hij gehoopt had -- Inplaats van wolvenpoten met scherpe nageltjes, zag Rapo twee harde, glanzende, bruine poten. Hij schrok pas echt toen hij erachterkwam hoe lang zijn oren waren. Rapo sprong van het bed en liep met veel moeite naar de woonkamer, om de machine te zoeken die hem veranderd had. Daar zag hij hem staan, tegen de kamermuur, vlakbij de tafel. Rapo keek de machine in, maar kon niet bij de draaiknop met de dierensilhouetten erop. Dus besloot Rapo op de houten tafel te klauteren in de hoop op die manier bij de draaiknop te kunnen. Plots viel hij voorover en knalde hij tegen de zijkant van de machine aan, en het hele apparaat kwam door de schok ineens op gang. Rapo stond op en zag dat de laser pal op hem gericht stond, en automatisch werd afgevuurd! Terwijl Rapo zich met zijn harde, bruine hazepoten om wilde keren in een poging de laser te ontwijken, voelde hij opeens de straal tegen zijn linkerzij en zijn linkeroor schijnen. Vervolgens hoorde Rapo een klein, kort bliepje en scheen de lamp schuin van boven in zijn gezicht. ''...w-wat...?'' vroeg Rapo zich nu af. Hij hoorde: ''...Ploep... ...ploep, ploep...'' Een druppel in dezelfde kleur als zijn hazenlichaam, kwam in de palm van zijn rechterpoot terecht. Rapo keek ernaar. ''Is... is dat... van mij?'' vroeg hij zich af. Een tweede druppel viel naar beneden, en een derde... Rapo voelde dat zijn lange oren opwarmden, zwakker werden en krom begonnen te hangen, en tegelijkertijd liepen de bruine druppels langs zijn buik en zijn middel naar beneden. Ook zijn inmiddels witte onderbuik was al volop aan het lekken en aan het druipen, en zelfs zijn rechter voorpoot begon rap te vervormen. ''Een... Ben ik een... h-haas?!'' riep Rapo uit, ''...een chocoladehaas?! En... die hete lamp... die is me aan het SMELTEN! Ik... oh nee, ik... ssmmmééééélllllltttt...'' Dikke druppels stroomden nu aan beide kanten langs zijn zachte wangen naar beneden, en Rapo voelde dat zijn buik in een stroperige laag van bruin en wit weg begon te zinken... De chocolade liep over zijn tere haze-kop naar beneden en droop langs zijn roze neusje en zijn mond. Hij kon de chocolade proeven. Verslagen legde Rapo zijn linkervoorpoot op zijn heup. Dat wil zeggen, op de zachte bruine smurrie die ooit zijn heup moest voorstellen, maar waar nu ook zijn poot in wegzakte. Daar gleed een groot, zacht plakkaat van chocolade langs zijn rechterwang naar beneden en viel in de al steeds groter wordende, warme derrie. Niet veel later brak ook zijn linkeroor af. Rapo voelde zijn beide voorpoten intussen al verdwijnen. Nog één keer keek hij omhoog en zag hij de felle lamp die hem de baas was geworden. Tot slot gleden zijn mond en ogen naar beneden en vermengden zich met elkaar onder de lekkende restjes van zijn roze neusje. ‘’Hmm-mm-mph...’’ mompelde Rapo jammerend. Zijn ogen sloten uit zichzelf terwijl de resten van zijn gezicht en zijn hals ze langzaam wegspoelden... De hele tafel zat nu onder de gesmolten chocolade, en die begon algauw over de rand naar beneden te druipen. En dat terwijl de hete lamp nog altijd stond te stralen, alsof die er trots op was dat die zijn nieuwe eigenaar in een paashaas had veranderd en hem vervolgens tot een langzame dood dwong...

GB

Rapo was happy with his new transformation machine. He had been waiting for it for some time and now the thing was finally delivered to his house. Rapo took the box with the parts inside and put it on the table. It contained two large metal plates, a skinny lamp and some kind of strange laser device. Rapo went through the manual and started connecting the parts one by one. "Well," he said when he finally finished building, "I think I put it together the way it's supposed to" In front of him was now a metal cylinder with a rectangular, vertical hole that served as an entrance. The laser and two antennas were coupled on top of the cylinder, with the lamp attached to it. Rapo went to the door and looked at a rotary button that was next to it. It depicted silhouettes of all kinds of animals — A tiger, a snake, a wolf, a hare, a bird; of which Rapo was not sure whether it was supposed to be a stork or a spoonbill; and finally a crocodile. Rapo had always dreamed of being a wolf, so he turned the dial toward the wolf silhouette. Then he got into the machine and turned it on. The door slammed behind him, and while Rapo waited inside for his transformation, he tried to imagine what he could do with his new form. Running through the woods, hunting in the moonlight, sleeping in his self-made cave, hidden behind a thick layer of snow... Finally, the machine started to make a noise, and Rapo felt his body begin to change! He grew a tail, and longer, pointed ears... Then he saw a flash, and then he passed out. When Rapo woke up again, he was lying on a bed in a freezing cold room. He got up and looked at his hands, which looked different... but also different than he had hoped - Instead of wolf paws with sharp nails, Rapo saw two hard, shiny brown paws. He was especially shocked when he found out how long his ears were. Rapo jumped off the bed and struggled to the living room to find the machine that had transformed him. There he saw the machine standing against the wall of the room, near the table. Rapo looked into the machine, but was unable to reach the dial with the animal silhouettes on it. So instead, Rapo decided to clamber up onto the wooden table, hoping to get to the dial that way. Suddenly, he fell forward and hit the side of the machine, and the whole thing suddenly started working because of the shock. Rapo got up and saw that the laser was aimed right at him, and it fired automatically! As Rapo tried to turn around with his hard brown hazel feet in an attempt to avoid the laser, he suddenly felt the beam shining against his left hip and left ear. Next, Rapo heard a small, short bleep and the lamp shone diagonally from above in his face. "...w-what...?" Rapo now stuttered. He heard a noise: "...Bloop... ... Bloop, Bloop..." A drop, the same color as his hare's body, landed right in the palm of his right paw. Rapo looked at it. "Is... is that... me?", he asked himself. A second drop fell, and then a third one... Rapo felt his long ears warm up, weaken and droop, and at the same time the brown drops ran down his stomach and waist. His now partially white underbelly was already leaking and dripping, and even his right front leg was rapidly deforming. "A- ...Am I a... ...h-hare?!" exclaimed Rapo, "...a chocolate hare?! And... that hot lamp... it is MELTING me! I... oh no, I'm... meeellltttiiinnnggg...'' Large drops now poured down his soft cheeks on both sides, and Rapo felt his stomach sink away into a blurry, brown-and-white colored mess... The chocolate ran down his delicate hare head and dripped down his pink nose and mouth. He could taste the chocolate. Defeated, Rapo put his left front paw on his hip. Or should we say, on the soft brown gunk that was once supposed to represent his hip, but now his forepaw was sinking away in it too. A large, soft chunk of chocolate slid down his right cheek and fell into the ever-expanding, warm matter. Not much later, his left ear also fell off. Rapo already felt his front paws disappear. He looked up one more time and saw the bright lamp that had conquered him. Finally his mouth and eyes slid down and mingled beneath the oozing remnants of his pink nose. "Hmm-mm-mph...", Rapo murmured with a whimper. His eyes closed on their own as the remnants of his face and neck slowly washed them away... The entire table was now covered in molten chocolate, and it soon started dripping down, falling over the edge. And all of that was happening all the while the hot lamp was still shining, as if it was proud that it had turned its new owner into an Easter bunny and then forced him to a slow death...